Korczak

Varşova'da geçen bir film. Janusz Korczak doktor ve eğitimci. Bir yetimhane yönetiyor ve radyoda çocuk programı yapıyordu. Savaş başlıyor. Program kapatılıyor. Yahudi olduğu için gettoya taşınması gerekiyor. Yetimhane de birlikte gidiyor. Bundan sonra film bir idare anlatısı. İki yüz çocuk, bir bina ve giderek azalan yiyecek. Korczak her gün dışarı çıkıyor. Kapı kapı dolaşıp para ve yiyecek istiyor. Zenginlerden istiyor. Karaborsacılardan istiyor. Gerekirse Alman görevlilerden istiyor. Gururu meselesi yok. Yetimhanenin içinde bir düzen var. Çocukların kendi mahkemesi, kendi gazetesi ve kendi meclisi var. Korczak'ın ilkesi bu: çocuk bir yetişkin adayı değil, şimdiden bir insan. Ona defalarca kaçma teklifi geliyor. Sahte kimlik hazır, dışarıda yer ayarlanmış. Reddediyor. Çocuklar kalıyorsa o da kalıyor. Anlatının ilgilendiği yer kahramanlık değil süreklilik: filmin fikri, adamın son güne kadar aynı işi yapmaya devam etmesi; ders veriyor, oyun oynatıyor, temizlik programı yapıyor. Çocuklar bir oyun sahneliyor. Ölüm üzerine bir metin ve bu bilinçli bir seçim. 1942 yazında getto boşaltılmaya başlıyor. Yetimhane sıraya giriyor. Korczak önde, çocuklar arkasında, bir bayrakla yürüyorlar. Trene biniyorlar. Film siyah beyaz. Senaryo Agnieszka Holland'a ait. Son sahne tartışma yarattı. Anlatı treni gösteriyor ve ardından çocukların vagondan çıkıp alana yayıldığı bir görüntü geliyor; Cannes'ta bazı eleştirmenler bunu gerçeğin üzerini örtmek olarak okudu. Wojciech Pszoniak rolü hiçbir noktada yüceltmeden oynuyor. Kadroda Wojciech Pszoniak, Ewa Dałkowska ve Teresa Budzisz-Krzyżanowska var. Yönetmen Andrzej Wajda. Kimin için: savaş dönemi tarihini ve Polonya sinemasını sevenler. Kimin için değil: rahat izleme arayanlar; anlatı ağır, uzun ve hiçbir yerde teselli vermiyor.