La Cage aux folles (La Cage aux Folles)

Renato Saint-Tropez'de bir gece kulübü işletiyor. Yıllardır birlikte olduğu Albin kulübün baş sanatçısı ve sahnede kadın kılığında çıkıyor. Renato'nun oğlu evleneceğini söylüyor; kızın babası ise ahlak yanlısı bir siyasetçi ve aile tanışmaya geliyor. Bir akşamlığına evdeki her şeyin gizlenmesi gerekiyor. Anlatının ilgilendiği yer cinsellik değil, saygın görünmek için sürdürülen numaranın kimi incittiği. Filmin merkezinde Albin'in evden çıkarılması var; komedi devam ederken kırgınlık gerçek kalıyor ve yapım bunu şakaya bağlamıyor. Biçim tiyatro kaynaklı ve öyle oynuyor. Konuşma hızlı, giriş çıkışlar sık ve gülünçlük durumdan çıkıyor. Michel Serrault'nun performansı filmin taşıyıcısı; abartılı ama tümüyle savunmasız. Yapım beklenmedik ölçüde büyük bir başarı kazandı. Fransa dışında da uzun süre gösterimde kaldı ve Amerika'da yabancı dilde çekilmiş filmler arasında yıllarca gişe rekoru elinde tuttu. Üç dalda Oscar adaylığı aldı. 1996'da Amerika'da The Birdcage adıyla yeniden çekildi. Ugo Tognazzi Renato'yu oynuyor. Édouard Molinaro yönetti. Kimin için: klasik Fransız komedilerini sevenler. Kimin için değil: dönemin bazı kalıplarını bugünden rahatsız edici bulacaklar; film yer yer aynı tipleri hem savunuyor hem gülünç kılıyor.