Le Garçu

Gérard, dört yaşındaki oğlu Antoine'a düşkün, ama karısına ve hayatına aynı özeni göstermiyor. Film onun kadınlar arasında gidip gelmesini, kendi babasının ölümünü ve baba olmayı öğrenememesini izliyor. Anlatının ilgilendiği yer aile draması değil, olgunlaşmayan adamın çocuğuyla kurduğu eşitlik: adam çocuğa büyük gibi davranmıyor, çocukla akran gibi konuşuyor ve bu sahneler filmin en canlı yeri. Biçim Maurice Pialat'nın alışıldık yöntemi: sahneler ortasından başlıyor, kavgalar çözülmeden kesiliyor, oyunculuk doğaçlamaya bırakılıyor. Filmin çekirdeğindeki ayrıntı özel. Ekranda gördüğümüz çocuk Pialat'nın kendi oğlu Antoine; yönetmen altmışlı yaşlarında baba olmuştu ve film hem babasının ölümünü hem kendi babalığını kurmaca içinde işliyor. Bu Pialat'nın son filmi oldu. Sonuçtan memnun değildi ve yeniden kurgulamayı planlıyordu, sağlığı buna izin vermedi. Gérard Depardieu başrolde; Géraldine Pailhas ve Dominique Rocheteau kadroda. Kimin için: Pialat sinemasını ve ham, gündelik aile sahnelerini sevenler. Kimin için değil: hikâye bekleyenler; film bilerek dağınık, sahneler arasında bağ zayıf ve kimse bir sonuca varmıyor.