Passe ton bac d'abord... (Graduate First)

Kuzey Fransa'da bir maden kasabasında son sınıf öğrencileri. Bölgede iş yok, fabrikalar kapanıyor ve öğretmenler sınavı geçmelerini söylüyor. Öğrenciler ne yapacaklarını bilmiyor: biri Paris'e gitmek istiyor, biri evleniyor, biri kafede oturmayı sürdürüyor. Sınav geliyor ve sonrasında hiçbir şey değişmiyor. Anlatının ilgilendiği yer eğitim değil, diplomanın hiçbir kapı açmayacağının herkes tarafından bilinmesi. Öğretmenler de biliyor ve yine de aynı cümleyi tekrarlıyor; film bu boşluğu bir öfke olarak değil, yorgunluk olarak gösteriyor. Biçim belgesele yakın. Maurice Pialat oyuncuların çoğunu bölgedeki gerçek lise öğrencileri arasından seçti; konuşmalar doğaçlamaya dayanıyor ve sahneler kesilmeden uzuyor. Kamera sınıfta, kafede ve sokakta bekliyor. Yapımın yöntemi Pialat'nın bilinen çalışma biçimi. Yönetmen senaryoyu sette değiştirmesiyle ve oyuncularla gerginlik yaşamasıyla tanınıyordu; buradaki doğal tonun bir kısmı bu gerginlikten çıkıyor. Sabine Haudepin ve Philippe Marlaud kadroda. Kimin için: Fransız toplumsal gerçekçiliğini ve gençlik portrelerini sevenler. Kimin için değil: anlatı bekleyenler; film bir hikâye kurmuyor ve hiçbir karakteri sonuca bağlamıyor.