Michel Petrucciani

Michel Petrucciani cam kemik hastalığıyla doğdu, bir metreyi zor geçti, pedallara ulaşabilmek için özel düzenek kullandı ve 1999'da otuz altı yaşında öldü. Belgesel bu yaşamı, müzisyenin kendi konuşmalarından ve çevresindekilerin anlattıklarından kuruyor. Anlatının ilgilendiği yer hastalıkla mücadele hikâyesi değil, Petrucciani'nin kendisini kurban olarak görmeyi reddetmesi. Kadınlarla ilişkileri, alkol, sürekli turne ve bedeninin sınırlarını bilerek zorlaması filmde yumuşatılmadan duruyor. Biçim arşiv ağırlıklı: konser kayıtları, ev filmleri, fotoğraflar ve röportajlar. Radford çalma sahnelerini kesmiyor, müziğin kendisi anlatının bir bölümü olarak bırakılıyor. Yönetmen Michael Radford, yani Il Postino ve 1984'ün yönetmeni; kurmaca dışı tarafta pek görülmediği bir işle burada karşımıza çıkıyor. Filmde dönemin önde gelen caz müzisyenleri Petrucciani hakkında konuşuyor. Petrucciani'nin Blue Note ile çalıştığı yıllar, etiketin uzun aradan sonra yeniden canlandığı döneme denk geliyordu. Kimin için: caz dinleyicileri ve müzisyen portrelerini sevenler. Kimin için değil: düzenli bir yaşam öyküsü bekleyenler; film kronolojiyi konuşanların hafızasına bırakıyor ve zaman zaman dağılıyor.