Moana

Flaherty, Kuzeyli Nanook'tan sonra kamerasını Kutuplar'dan Güney Denizleri'ne çevirdi. Film Samoa'da bir köyde geçiyor: balık avı, taro toplama, hindistan cevizi işleme, dans ve sonunda bir gencin yetişkinliğe geçişini işaretleyen dövme töreni. Anlatı olay örgüsü kurmuyor; günlük işlerin sırasını izliyor ve her hareketi uzun uzun gösteriyor. Filmin iki ayrı yerde tarihe geçmiş bir yeri var. Birincisi: John Grierson, 1926'da bu film için yazdığı yazıda İngilizcede ilk kez belgesel kelimesini kullandı. İkincisi: gördüklerimizin ne kadarının o gün gerçekten yaşandığı tartışmalı. Flaherty köylülere roller dağıttı, akrabalık ilişkileri uydurdu ve o tarihte artık yapılmayan gelenekleri kamera için yeniden canlandırdı; kapanıştaki elle yapılan dövme töreni de 1926'da çoktan terk edilmişti. Samoalılar arasında film hakkında iki görüş var: kaybolan bir geleneği kaydettiği için değerli bulanlar ve sömürgeci bir bakışın kurgusu sayanlar.