No Bears

Jafar Panahi'nin 2010'da film çekmesi ve yurt dışına çıkması yasaklandıktan sonra gizlice yaptığı beşinci film. Panahi kendisinin kurmaca bir hâlini oynuyor. Türkiye sınırındaki bir köye yerleşmiş; sınırın öteki tarafında çektiği bir filmi internet üzerinden uzaktan yönetiyor. O filmde bir çift sahte pasaportla Avrupa'ya kaçmaya çalışıyor. Köyde ise Panahi'nin çektiği bir fotoğraf yüzünden mesele çıkıyor: köylüler o karede bir kızla bir oğlanın birlikte göründüğüne inanıyor ve yönetmenden fotoğrafı teslim etmesini istiyor. Film iki hattı da aynı soruya bağlıyor: kamera neyi görürse gerçek oluyor ve bu kimin işine yarıyor. Panahi kendi konumunu da sorguluyor; filmin içindeki yönetmen karakteri, sınırın öteki tarafındaki insanların hayatını kendi işi için kullanıyor. Film 2022 Venedik'te Jüri Özel Ödülü'nü kazandı. Panahi o sırada hapisteydi: 11 Temmuz 2022'de, iki meslektaşının dosyasını takip etmek için savcılığa gittiğinde tutuklanmış ve on yılı aşkın süre önce verilmiş altı yıllık cezayı çekmeye başlamıştı. Şubat 2023'te açlık grevinin ardından serbest bırakıldı. İran sinemasını ve sinemanın kendi üzerine düşündüğü filmleri sevenler için önemli bir iş. Tempo yavaş ve iki hattın bağlantısı bilerek geç kuruluyor.