Küçük Evren (On the Adamant)

Adamant Paris'te Seine üzerinde duran ahşap bir tekne. İçinde bir gündüz psikiyatri merkezi var; ağır ruhsal rahatsızlığı olan yetişkinler buraya geliyor, atölyelere katılıyor, kahve satıyor, resim yapıyor, müzik yapıyor ve gitmek istediklerinde gidiyorlar. Belgesel bu teknede geçen bir dönemi kaydediyor. Nicolas Philibert yönetti. Filmin yöntemi gözlem. Anlatıcı yok, açıklama yok, uzman görüşü yok. Kamera hastaların yanında duruyor ve konuşmalarına yer veriyor; kim hasta kim çalışan sorusu ilk yarım saatte bilerek belirsiz bırakılıyor. Kurumun kendisi filmin asıl konusu. Adamant, Fransa'da psikiyatri hizmetinin daralması ve kapatılan yatak sayısı tartışılırken ayakta kalmış az sayıdaki açık modelden biri; film bunu bir tez cümlesiyle söylemiyor ama gösteriyor. En güçlü bölümler kişilerin kendi durumlarını anlatması. Bir adam sanrılarını, bir kadın çocukluğunu, bir başkası ilaçların ne yaptığını anlatıyor; hiçbiri düzeltilmiyor ve hiçbiri yorumlanmıyor. Philibert daha önce Être et avoir belgeseliyle tanınmıştı ve aynı yöntem burada da var. Yapım 2023 Berlin Film Festivali'nde Altın Ayı kazandı. Kimin için: gözlemci belgeselleri ve ruh sağlığı üzerine kurulu filmleri izleyenler. Kimin için değil: yapı gevşek, olay yok ve bağlam bilerek verilmiyor.