Sherlock Holmes: Gölge Oyunları (Sherlock Holmes: A Game of Shadows)

Guy Ritchie’nin ikinci Holmes filminde çıkarım sahneleri artık bir bulmacayı çözmüyor, dövüşün koreografisini önceden gösteriyor. Filmin asıl imzası da bu: gerçek zamanla ağır çekim arasında gidip gelen bir kurgu anlayışı. Ormandaki kaçış bölümü bunun en uç örneği ve film pratikte o sahnenin etrafına kurulmuş. O bölüm alışılmadık biçimde çekildi. Yan yana monte edilmiş iki yüksek hızlı kamera kullanıldı, biri geniş diğeri uzun objektifliydi. Gerçek zaman ile ağır çekim arasındaki geçişler sette değil kurguda oluşturuldu; patlamalar oyuncuların yanında gerçekten patlatıldı ve üzerine sayısal toz, ağaç ve havan parçaları eklendi. Sahnenin yorucu gelmesi de bu yüzden: ritim çekimden değil masadan geliyor. Müzik tarafı da aynı ölçüde araştırılmış. Hans Zimmer senaryodaki Roman karakterleri görünce Slovakya’ya gitti, daha önce profesyonel olarak hiç kaydedilmemiş Roman toplulukları dinledi ve onları Viyana’daki bir stüdyoya çağırıp müziği kendi çalgılarıyla kaydetti. Noomi Rapace de ilk İngilizce rolünü bu filmde oynuyor. Kimin için: Vakanın adım adım çözülmesinden çok bir kaçış sahnesinin nasıl kurulduğunu izlemekten hoşlanan ve Moriarty’nin akademisyen soğukluğuyla oynanmasını sevecek izleyici için. Kimin için değil: Holmes’tan klasik anlamda dedektiflik bekleyen izleyici için.