İkinci Kattan Şarkılar (Songs from the Second Floor)

İsveç yapımı, sabit kadrajlarla kurulmuş bir film. Anlatı düz bir hikâye izlemiyor. Film birbirine gevşek bağlı sahnelerden oluşuyor ve her sahne tek bir çekim. Kamera hiç hareket etmiyor, oyuncular kadraja giriyor ve çıkıyor. Konu bir kentin çöküşü. Trafik tıkanmış ve kimse ilerleyemiyor. Bir adam kendi mobilya dükkânını yakmış ve sigortayı bekliyor. Bir başkası satamadığı çarmıha gerilmiş İsa heykellerini çöpe atıyor. Ekonomistler bir toplantıda kriz çözümü arıyor. Kendini kırbaçlayan bir kalabalık sokakta yürüyor. Filmin tonu kara komedi ama gülünç değil; sahneler uzun tutuluyor ve seyirci rahatsız olana kadar sürüyor. Görsel düzen çok özel: solgun renkler, gri makyaj, derin dekorlar ve neredeyse hiç doğal ışık yok. Sahnelerin çoğu stüdyoda inşa edildi ve hazırlığı yıllar aldı. Yönetmen Roy Andersson; reklam filmlerinden gelen ve uzun aralarla film çeken biri. Yapım Cannes'da jüri ödülü aldı. Deneysel sinemayı ve biçimsel denemeleri sevenler için türünün en özgün örneklerinden. Hikâye bekleyen izleyici için ise film olay örgüsü kurmuyor ve karakterleri takip etmiyor.