Suzume

Makoto Shinkai’nin filmi, yönetmenin felaket üçlemesinin üçüncü ve son halkası. Shinkai’ye göre filmin çekirdeğinde 2011 depremi var; yürüyen sandalye ve konuşan kedi gibi fantastik öğeler Ghibli’ye saygı duruşu olsun diye değil, hikâyenin istediği şey olduğu için geldi. Sandalye baştan tasarlanmış bir buluş değil. Shinkai önce Suzume’ye yol arkadaşı olarak başka bir kız düşünmüştü; yapımcısı seyircinin romantik hikâyeleri hâlâ sevdiğini söyleyince yönetmen, filmi fazla aşk hikâyesine çevirmemek için kızın asıl ilgisini bir sandalyeye taşıdı. O sandalye de rastgele bir nesne değil: annesinin doğum günü için kendi yaptığı sandalyedir. Suzume’yi seslendiren Nanoka Hara 1.700’den fazla adayın arasından seçildi; bu onun ilk anime seslendirmesiydi. Film Japonya’da Kasım 2022’de açıldı, uluslararası prömiyerini 73. Berlin Film Festivali’nin ana yarışmasında yaptı ve 2002’deki Spirited Away’den bu yana yarışmaya giren ilk anime uzun metrajı oldu. Ödül tarafı bölündü: Altın Küre’de en iyi animasyon adayıydı, Japonya Akademisi’nde yılın animasyonunu kaybetti, ama aynı törende müzik ödülü Radwimps ile Kazuma Jinnouchi’ye gitti. Kimin için: Yolun terk edilmiş bir kaplıcadan okula, oradan lunaparkın dönme dolabına uzanıp 2011’de yıkılmış bir kasabada bitmesini macera değil yas planı olarak okuyabilen izleyici için. Kimin için değil: O depremi ve tsunamiyi birinci elden yaşamış izleyici için; film sonunda doğrudan oraya gider.