Take Out

New York'ta geçen bir film. Ming Ding bir Çin lokantasında kurye. Bisikletle yemek dağıtıyor. Ülkeye kaçak geldi. Borcu var ve borç insan kaçakçılarına. Sabah eve iki kişi geliyor. Ödeme gecikti ve adamlar onu dövüyor. Bir süre veriliyor: aynı gün akşama kadar sekiz yüz dolar. Bundan sonra film tek bir güne yayılıyor. Ming arkadaşlarından borç alıyor. Yetmiyor. Lokantada bir düzenleme yapılıyor. Diğer kurye ona kendi siparişlerini veriyor; böylece daha çok bahşiş toplayabilir. Yağmur yağıyor. Bütün gün. Anlatı buradan itibaren bir sayaç. Her teslimatın ardından bahşiş sayılıyor ve rakam yavaş yavaş yükseliyor. Bir dolar, iki dolar, bazen hiç. Bazı müşteriler kaba. Bazıları kapıyı açmıyor. Bazıları da fazladan bırakıyor. Anlatının ilgilendiği yer yoksulluk değil marj: filmin fikri, bir insanın hayatının bahşiş miktarına bağlı olması ve o miktarın tümüyle rastgele olması. Lokantanın içi de gösteriliyor. Mutfak, sipariş telefonu, tartışmalar ve şakalar. Konuşmaların çoğu Çince. Anlatı çeviri yapmayı gerekli görmüyor. Ming neredeyse hiç konuşmuyor. Kamera onu izliyor ve iç dünyasına dair hiçbir şey söylemiyor. Film çok küçük bir bütçeyle çekildi. Gerçek bir lokantada, çalışma saatleri dışında ve tüketici sınıfı dijital kamerayla. Oyuncuların çoğu profesyonel değil. Sean Baker ve Shih-Ching Tsou birlikte yönetti; bu, Baker'ın erken dönem işlerinden biri ve sonraki filmlerinin yöntemi burada kuruluyor. Kadroda Charles Jang, Jeng-Hua Yu ve Wang-Thye Lee var. Kimin için: Amerikan bağımsız sinemasını ve gündelik emek anlatılarını sevenler. Kimin için değil: teknik nitelik bekleyenler; görüntü kaba, ses zaman zaman zayıf ve anlatı tümüyle tekrar üzerine kurulu.