Tempestad

Belgesel iki kadını anlatıyor. Miriam bir havaalanında çalışıyordu; insan kaçakçılığıyla suçlanıp hiçbir kanıt olmadan hapse atıldı ve cezaevi bir kartel tarafından yönetiliyordu. Adela sirkte çalışıyor; kızı yıllar önce kayboldu ve hiçbir kurum aramadı. İki hikâye paralel ilerliyor ve ikisi hiç karşılaşmıyor. Tatiana Huezo yönetti. Filmin biçimi ayırt edici. Kadınların anlatımı ses olarak var; görüntüde ise onların yüzü yok. Kamera Meksika'da yol boyunca ilerliyor, otobüs pencerelerini, kıyıyı, kasabaları ve insanları çekiyor. Söylenenle gösterilen birbirine bağlanmıyor ve bu boşluk anlatının asıl aracı. Konu adaletin yokluğu. Miriam'ın hapse atılma sebebi bir kotayı doldurmak; devletin suçlu göstermesi gerekiyor ve kimin suçlu olduğu önemli değil. Film bunu bir istisna olarak değil, işleyen bir düzen olarak veriyor. Adela'nın kolu farklı bir zamanı taşıyor; kayıp yıllar önce oldu ve arama hiç bitmiyor. Huezo belgesel ile kurgu arasındaki sınırda çalışıyor ve sonraki filmi Noche de fuego ile de tanındı. Yapım 2016 Berlin Film Festivali Forum bölümünde gösterildi ve Meksika'nın Oscar başvurusu oldu. Kimin için: biçimsel olarak iddialı belgeselleri ve Meksika'daki şiddet meselesini izleyenler. Kimin için değil: anlatı bilgi vermiyor, tempo çok yavaş ve ses ile görüntü arasındaki kopukluk bazı seyirciler için yorucu.