Jandarmalar (The Carabineers)

Uzak bir kulübede iki adam yaşıyor. Ulysse ve Michel-Ange. Bir gün iki asker geliyor ve kralın mektubunu getiriyor: savaşa katılın, karşılığında her şey sizin olacak. Sayıyorlar; ev, araba, kadın, hazine. İkisi hemen gidiyor. Savaş uzun sürüyor. Ateş ediyorlar, köyler yakıyorlar ve insanları duvara diziyorlar. Kart yazıyorlar eve. Sonra dönüyorlar. Ellerinde bir bavul var ve içinde vaat edilen her şeyin fotoğrafı: anıtlar, hayvanlar, uçaklar, kadınlar. Bavulun içindeki tek şey kartpostal. Jean-Luc Godard yönetti. Kadroda Marino Masé, Patrice Moullet, Geneviève Galéa ve Catherine Ribeiro var. Yapım Fransa ve İtalya ortak; film 1963'te çekildi. Kaynak Beniamino Joppolo'nun oyunu; Godard senaryoyu Roberto Rossellini ile birlikte hazırladı. Film gösterime girdiğinde neredeyse hiç izlenmedi ve ticari olarak başarısız oldu. Görüntü kaba ve dokulu; savaş sahneleri gerçek belge görüntüleriyle karışıyor. Anlatının ele aldığı mesele savaşın vaadi; iki asker ne için savaştığını hiç sormuyor ve kazandıklarını sanıyor. Kartpostal sahnesi filmin en bilinen bölümü ve uzun sürüyor. Anlatı karakter geliştirmiyor; iki adam bilerek tip olarak bırakılıyor. Film savaş karşıtı ama duygusal bir tavır kurmuyor; anlatı soğuk ve alaycı. Filmin sınırı biçim; anlatı kuru, tempo düzensiz ve seyirciye tutunacak bir yer bırakmıyor. Kimin için: Godard sinemasını ve politik sinemayı sevenler. Kimin için değil: kuru, soğuk ve final acımasız.