İtiraf (The Confession)

Costa-Gavras'ın Z'den sonra çektiği film ve bu kez hedefinde sağ diktatörlükler değil, Doğu Bloku var. Gérard yüksek rütbeli bir komünist parti yetkilisi. Bir gün izleniyor, sonra tutuklanıyor ve suçlaması belirsiz. Sorgu aylarca sürüyor: uykusuzluk, aç bırakma, saatlerce ayakta tutma, aynı soruların binlerce kez sorulması. İstenen bilgi değil, itiraf. Adam sonunda hiç yapmadığı şeyleri anlatan bir metni ezberliyor ve mahkemede okuyor. Kaynak Artur London'ın anıları. London gerçekten Çekoslovakya'daki 1952 duruşmalarında yargılandı, ölüm cezasından kurtuldu ve yaşadıklarını yazdı. Filmin siyasi ağırlığı oyuncularından da geliyor. Yves Montand ile Simone Signoret dönemin tanınmış solcu isimleriydi ve bu film sola dışarıdan değil içeriden yöneltilmiş bir eleştiri olarak görüldü. Montand rol için ciddi biçimde zayıfladı. Anlatı neredeyse tamamen kapalı mekânlarda, hücrede ve sorgu odasında geçiyor. Siyasi sinemayı ve gerçek olaya dayalı anlatıları sevenler için türün önemli örneklerinden. Zor sahneler konusunda uyarmak gerekiyor: film psikolojik baskıyı tekrar ederek gösteriyor ve bu tekrar bilerek yorucu.