Da Vinci Şifresi (The Da Vinci Code)

Ron Howard’ın yönettiği filmde gördüğünüz mekânların bir bölümü aslında orada değil. Louvre çekime izin verdi ama tabloyu aydınlatmak mümkün olmadığı için Mona Lisa’nın kopyası kullanıldı. Westminster Abbey izin vermeyi reddetti ve o bölümler Lincoln ile Winchester katedrallerinde çekildi; Saint-Sulpice de kapısını kapatınca kilisenin içi bilgisayarda yeniden kuruldu. Filmi bir Paris ve Londra gezi rehberi gibi izlemeyi planlayan için bu önemli bir uyarı. Yüz kırk dokuz dakikanın en uzun tek bölümü kovalamaca değil ders. Ortada, Teabing’in kâse anlatısını tahtaya yazar gibi aktardığı uzun ve durağan bir sahne var; bulmacanın çözümü izleyiciye keşfettirilmiyor, anlatılıyor. Tom Hanks, Langdon’ı bilinçli olarak sakin ve tepkisiz oynuyor, enerji Ian McKellen’ın canlandırdığı Teabing’e yaslanıyor ve o karakter ancak yarıdan sonra devreye giriyor. Cannes’daki basın gösterimi soğuk geçti; Hollywood Reporter eleştirmeni Hanks’in oyununu uzak ve tahta bulmuştu. Yapım buna rağmen dünya çapında yedi yüz milyon doların üzerinde hasılat yaptı ve dini gruplardan haftalarca tepki topladı. İki sonucun birlikte durması filmin ne olduğunu iyi özetliyor. Kimin için: ortadaki kâse dersinin kovalamacadan çok yer tutmasını ve ekrandaki binaların yarısının başka yerlerde durmasını sorun etmeyen izleyici için. Kimin için değil: buradaki tarih iddialarını bilgi sanma riski olan ya da açılıştan sonra sürekli tempo bekleyen izleyici için.