Yeşil Işık (The Green Ray)

Éric Rohmer bu filmde senaryo kullanmadı. Bir hikâye hattı kurdu, diyalogları oyuncular doğaçladı. Delphine karakterini Marie Rivière, Rohmer ile birlikte yarattı ve Rohmer ona filmde tam bir yazarlık kredisi verdi; ekranda duyduğunuz cümleler Rivière'in kendi kelimeleri. Konu, tatil planı bozulan Delphine'in yaz boyunca kimseye yük olmadan bir yer bulmaya çalışması. Arkadaşları onu davet eder, o gider, uyum sağlayamaz, döner. Biarritz'e gider, denizde tek başına oturur. Cherbourg'a gider. Filmde neredeyse hiçbir şey olmaz ve Delphine'in yalnızlığı sürekli başkaları tarafından bir sorun olarak ele alınır; herkes ona ne yapması gerektiğini söyler. Adı Jules Verne'in aynı adlı romanından geliyor. Rohmer o kitabı çocukken okumuştu: İskoç dağlarında geçen bir aşk hikâyesi, genç bir kızın yeşil ışığı görene kadar aşktan kaçınması. Yeşil ışık, gün batarken ufkun üstünde bir anlığına beliren parıltıdır ve efsaneye göre onu gören kişi kendi kalbini ve karşısındakinin kalbini okuyabilir. Delphine bir grup yaşlının bunu tartıştığını duyar ve filmin sonunu o beklenti taşır. Marie Rivière Delphine'i oynuyor. Film Venedik'te Altın Aslan kazandı. Kimin için: Rohmer'in konuşma sinemasını ve gündelik hayatın içindeki küçük çöküşleri sevenler. Kimin için değil: olay isteyen izleyici. Film boyunca kimse bir karar vermez, Delphine sık sık ağlar ve temposu bilerek düşüktür.