Perceval le Gallois (Perceval)

On ikinci yüzyıl şiirinden uyarlanan film. Perceval ormanda büyümüş bir genç. Annesi ona şövalyelerden hiç söz etmemiş; adam öldürülmesin diye. Bir gün ormanda parlak zırhlı adamlar görüyor ve onları melek sanıyor. Sonra öğreniyor ki bunlar şövalye ve kendisi de olabilir. Evden ayrılıyor. Yol boyunca kurallar öğreniyor ama hepsini yanlış uyguluyor: fazla soru sormaması söyleniyor ve tam soru sorması gereken yerde susuyor. Filmin merkezindeki sahne bu: Perceval bir şatoda tuhaf bir tören görüyor, bir kâse taşınıyor ve o hiçbir şey sormuyor. Bu susuş bütün hikâyeyi belirliyor. Yapımın alışılmadık yanı biçimi. Rohmer ortaçağ minyatürlerini örnek almış: dekorlar stüdyoda kurulmuş, ağaçlar metalden, şatolar oyuncak ölçeğinde ve gökyüzü boyalı. Hiçbir şey gerçekçi olmaya çalışmıyor. Metin de kaynağın diline sadık: oyuncular şiiri koruyarak konuşuyor ve zaman zaman kendi hakkında üçüncü kişi olarak konuşuyorlar. Bir koro sahnenin kenarında olayları söylüyor. Kaynak Chrétien de Troyes'un tamamlanmamış romanı. Perceval'i Fabrice Luchini oynuyor. Kadroda André Dussollier var. Yönetmen Éric Rohmer. Biçimsel denemeleri ve ortaçağ edebiyatını sevenler için tek başına duran bir yapım. Gerçekçi bir dönem filmi bekleyen izleyici için ise film baştan sona bir sahne oyununa benziyor.