Lancelot du Lac (Lancelot of the Lake)

Ortaçağ'da geçen bir Fransız filmi. Film bir savaşla açılıyor. Zırhlı adamlar birbirini öldürüyor, kafalar uçuyor ve kan fışkırıyor. Sonra bir yazı geliyor. Kâse arayışı başarısız oldu. Şövalyeler dönüyor. Sayıları azalmış ve hiçbir şey bulamamışlar. Arthur'un sarayı yıkık. Salon boş, insanlar yorgun ve kimsenin bir amacı kalmamış. Lancelot da dönüyor. Guenièvre ile aralarında bir ilişki var. İkisi bunu sürdürmek istiyor ve Lancelot bir yemin etmiş. Yemin gereği kadını bırakması gerekiyor. Bundan sonra film bir çözülme anlatısı. Şövalyeler birbirinden şüpheleniyor. Mordred ilişkiyi biliyor. Bunu bir koz olarak kullanıyor. Bir turnuva düzenleniyor. Lancelot kimliğini gizleyip katılıyor. Turnuva sahnesi anlatının merkezi ve tümüyle tekrar üzerine kurulu. Aynı çadır, aynı bayrak, aynı mızrak sesi ve aynı at ayakları. Kamera adamları hiç göstermiyor. Sadece bacaklar, kalkanlar, atlar ve düşen bedenler. Anlatının ilgilendiği yer destan değil bitiş: filmin fikri, efsanenin sonuna gelinmiş olması ve geriye yalnız zırh ile alışkanlığın kalması. Robert Bresson'un yöntemi burada da aynı. Oyuncular profesyonel değil, konuşma düz okunuyor ve hiçbir duygu oynanmıyor. Ses tasarımı anlatının asıl aracı. Zırh sesi, at nalı, kapı, rüzgâr; hepsi çok yüksek ve sürekli. Görüntü çoğunlukla dar. İnsanlar kadrajın dışında kalıyor ve olay sesten anlaşılıyor. Son sahne bir ormanda. Zırhlar üst üste yığılıyor. Bresson bu filmi yıllarca çekmek istedi ve finansman bulamadı. Kadroda Luc Simon, Laura Duke Condominas, Humbert Balsan ve Vladimir Antolek-Oresek var. Kimin için: Bresson sinemasını ve biçimsel katılığı sevenler. Kimin için değil: destan bekleyenler; anlatı hiçbir kahramanlık sunmuyor ve oyunculuk bilerek düz.