Sanatorium pod Klepsydrą (The Hourglass Sanatorium)

Jozef eski, harap bir trene biniyor; yolcular uyuyor, kondüktör kör. İndiği yerde bir sanatoryum var ve içeride babası yatıyor. Doktor açıklıyor: burada zamanı geri çektik, yani babanız ölmüş sayılır ama burada henüz ölmedi. Jozef binada dolaşmaya başlıyor ve her kapı başka bir zamana açılıyor: çocukluğu, babasının dükkânı, savaş, ölmüş insanlar ve hiç yaşanmamış olaylar. Film anlatı değil, hafıza olarak kuruluyor. Sahneler arasında geçiş yok; kamera bir odadan çıkıp başka bir yıla giriyor. Dekorların yoğunluğu bilinçli: her karede toz, kumaş, mum, mekanik oyuncak ve kalabalık var. Wojciech Has yönetti. Kaynak Bruno Schulz'un Sanatoryum adlı öykü kitabı. Jozef'i Jan Nowicki oynuyor. Filmin Cannes'a gidişi bir kaçırma hikâyesi: yapım resmî olarak yasaklıydı ve kopya, üzerine yanlış etiket yapıştırılmış kutularla ülke dışına çıkarıldı. Film 1973 Cannes Film Festivali'nde Jüri Ödülü'nü kazandı; Has ise bunun karşılığında sekiz yıl film çekmekten men edildi. Kimin için: rüya mantığıyla ilerleyen sinemayı ve Orta Avrupa edebiyat uyarlamalarını sevenler. Kimin için değil: takip edilebilir bir hikâye arayanlar. Anlatı kasten dağınık, süre uzun ve görsel yoğunluk bir yerden sonra yorucu.