İnsan Sesi (The Human Voice)

Bir kadın, terk edildiği daireden çıkmıyor. Sevgilisi üç gündür yok ve valizleri hâlâ ortada. Sonunda telefon çalıyor. Otuz dakikalık film neredeyse tümüyle o konuşmadan ibaret; karşı taraf hiç duyulmuyor. Anlatının ilgilendiği yer ayrılık değil, konuşmanın kendisi. Kadın telefonda sakin görünmeye çalışıyor ve her cümlesi bunun bir performans olduğunu ele veriyor. Filmin sonundaki hareket, oyunun orijinalinde olmayan bir seçim ve bütün anlamı değiştiriyor. Biçim bilerek yapaylığı gösteriyor: daire bir stüdyo setinin içinde kurulmuş ve kamera zaman zaman setin dışına çıkıp duvarların olmadığını gösteriyor. Renkler Almodóvar'ın alışıldık paleti; kırmızı, hardal ve mavi. Kaynak Jean Cocteau'nun 1930 tarihli tek kişilik oyunu; daha önce Rossellini tarafından Anna Magnani ile de filme çekilmişti. Bu, Pedro Almodóvar'ın İngilizce çektiği ilk iş ve yapım 2020 Venedik Film Festivali'nde gösterildi. Yönetmen oyunun sonunu bilinçli olarak değiştirdiğini söyledi. Tilda Swinton tek başına taşıyor. Kimin için: tek oyunculu işleri ve Almodóvar'ın renk kullanımını sevenler. Kimin için değil: uzun metraj bekleyenler; film otuz dakika ve bir öykü değil, bir eskiz.