Prästänkan (The Parson's Widow)

İsveç'te bir köyde papaz ölünce yeni papaz seçmek için vaaz yarışması yapılıyor. Yarışmayı kazanan genç Söfren sevinçle nişanlısına koşuyor; sonra şartı öğreniyor. Göreve gelen kişi, önceki papazın dul karısıyla evlenmek zorunda. Kadın yaşlı ve daha önce üç papaz gömmüş. Söfren nişanlısını kız kardeşi diye eve getiriyor. Anlatının ilgilendiği yer evlilik değil, gençlerin yaşlı kadını bir engel olarak görmesi. Söfren onun ölmesini bekliyor ve hızlandırmayı bile deniyor; film ilk yarıda bunu komedi olarak veriyor, ikinci yarıda kadını tanıdıkça ton tümüyle değişiyor. Biçim gerçekçi ve mekâna bağlı. Carl Theodor Dreyer filmi Norveç'te, açık hava müzesine taşınmış gerçek ahşap yapılarda çekti; iç mekânlar dekor değil ve bu, dönem için alışılmadık bir tercih. Yapım yönetmenin erken dönem işlerinden. Dreyer bu filmde sonraki işlerinde geliştireceği şeyi ilk kez deniyor: yaşlı kadının yüzünü uzun uzun tutmak ve konuşma yerine ifadeye güvenmek. Filmi taşıyan Hildur Carlberg çekimler sırasında ağır hastaydı ve film tamamlandıktan kısa süre sonra hayatını kaybetti. Einar Röd Söfren'i, Greta Almroth nişanlısını oynuyor. Kimin için: sessiz sinemayı ve ton değiştiren anlatıları sevenler. Kimin için değil: baştan sona komedi bekleyenler; film ikinci yarıda tümüyle başka bir şeye dönüşüyor.