The Quiet Duel

Savaş sırasında bir sahra hastanesinde genç cerrah Kyoji ameliyat yapıyor. Yorgunluktan parmağını kesiyor ve masadaki askerin kanı yaraya bulaşıyor; asker frengi hastası. Kyoji hastalığı alıyor. Savaş bitiyor, memlekete dönüyor ve babasının kliniğinde çalışmaya başlıyor. Nişanlısı yıllardır bekliyor. Kyoji ona hiçbir şey anlatmadan nişanı bozuyor. Kimseye söylemiyor; ne kıza, ne hastalara, ne hemşireye. Tedavi uzun ve o süre boyunca kendi kararına tek başına katlanıyor. Akira Kurosawa yönetti ve senaryoyu Kazuo Kikuta'nın oyunundan uyarladı. Kyoji'yi Toshiro Mifune, babasını Takashi Shimura oynuyor. Yapım Japonya'dan. Mifune burada kılıçlı ya da öfkeli rollerinden tamamen farklı; karakter sessiz ve kendini tutuyor. Anlatının ele aldığı mesele suskunluk; adam doğruyu söyleyerek kimseyi incitmemeyi seçiyor ve bu tercih herkesi inciyor. Film savaş sonrası Japonya'nın yoksulluğunu klinik üzerinden gösteriyor. Anlatı ahlak dersini doğrudan vermiyor ama karakteri fazla erdemli çiziyor. Hastalığı bulaştıran askerin geri dönüşü anlatının en sert bölümü. Hemşire karakteri filmin ikinci hattı ve o hat daha canlı. Anlatı büyük ölçüde kapalı mekânlarda geçiyor ve sahne kokusu var. Filmin sonu bir kavuşma vermiyor. Filmin sınırı melodram; anlatı fedakârlığı yüceltiyor, tempo yavaş ve bazı sahneler didaktik. Kimin için: Kurosawa'nın erken dönemini ve savaş sonrası Japon dramalarını merak edenler. Kimin için değil: yavaş, ahlakçı ve final hüzünlü.