Voices in the Wind

Nobuhiro Suwa'nın 2020 yapımı Japon filmi, 2011 tsunamisinde ailesini kaybeden Haru'nun sekiz yıl sonraki yolculuğunu anlatıyor. Hiroşima'da halasıyla yaşayan genç kız, halasının hastalanması üzerine yola çıkıyor ve memleketi Otsuchi'ye doğru ilerliyor; yolda karşılaştığı insanlar kendi kayıplarını taşıyor. Filmin merkezindeki nesne gerçek: Otsuchi'de bir tepede duran ve hiçbir yere bağlı olmayan bir telefon kulübesi var; insanlar oraya gidip ölmüş yakınlarıyla konuşuyor. Rüzgârın telefonu adıyla bilinen bu yer, tsunami sonrası Japonya'da yas tutmanın en bilinen biçimlerinden biri haline geldi. Suwa doğaçlamaya dayalı çalışıyor ve Serena Motola'nın performansı bu yöntemin ürünü. Anlatı yavaş ve çözüm sunmuyor. Kimin için: Japon bağımsız sinemasını, yas üzerine filmleri ve yol anlatılarını seven izleyici. Kimin için değil: Hızlı anlatı bekleyenler; afet ve aile kaybı içeriğine hazırlıksız gelecek olanlar.