Week-end à Zuydcoote (Weekend at Dunkirk)

Haziran 1940, Dunkerque. Çavuş Julien Maillat'ın birliği dağılmış, tahliye gemileri dolu, sahilde beklemekten başka iş yok. Maillat kasabaya dönüp bir eve giriyor ve orada kalmayı seçmiş bir kadın buluyor. Filmin gerilimi buradan çıkıyor: gitmek ile kalmak arasında geçen kırk sekiz saat. Anlatının ilgilendiği yer tahliyenin kahramanlığı değil, bekleyen adamın ahlaki çözülmesi. Maillat sürekli birine yardım etmeye çalışıyor ve her seferinde yardım etmenin bedelini başkası ödüyor. Biçim savaş filmine ait olmayan bir ağırlıkta ilerliyor; bombardıman sahneleri var ama film asıl olarak boş sokakta, terk edilmiş evde ve kumsalda geçen ölü zamanla ilgileniyor. Robert Merle'in 1949'da Goncourt Ödülü kazanan romanı Week-end à Zuydcoote'dan uyarlandı. Merle savaşın başında Dunkerque'te esir düşmüştü, yani anlatılan bekleyiş yaşanmış bir bekleyiş. Jean-Paul Belmondo'nun 1964'te ulaştığı popülerlik zirvesinde çektiği filmlerden biri. Yönetmen Henri Verneuil; karşısında Catherine Spaak ve Georges Géret var. Kimin için: savaşı eylemden çok ataletle anlatan filmleri sevenler. Kimin için değil: büyük ölçekli tahliye destanı bekleyenler; kalabalık burada çoğunlukla ufukta ve duyulan seslerde.