Beyaz Şeytan (Blow)

Ted Demme’nin filmi kokain kaçakçısı George Jung’un yükselişini ve çöküşünü Jung’un kendi anlatımıyla veriyor, dolayısıyla filmdeki bütün büyük rakamlar anlatıcıya ait. Bunun en açık örneği, yetmişlerin sonunda Amerika’daki kokainin yüzde 85’inin kendi elinden geçtiği iddiası; filmin çıktığı hafta bir eleştirmen bu cümleyi mahkûm böbürlenmesi olabileceği notuyla karşılamıştı. Proje, Denis Leary’nin Bruce Porter’ın 1993 tarihli kitabını Demme’ye vermesiyle başladı ve Leary yapımcılar arasında yer aldı. Demme müzikte dönemin alışıldık listesine gitmedi, aradığını az bilinen ama fazla da uzak olmayan parçalar diye tarif etti. Kolombiyalı ortak ise gerçek adıyla değil, Diego Delgado adıyla ve Jordi Mollà’nın yüzüyle çıkıyor karşımıza. Asıl yapısal tercih şu: kaçakçılığın mekaniği ağırlıkla montajla geçiliyor, buna karşılık Ray Liotta’nın canlandırdığı babayla ve kızıyla geçen sahneler uzun uzun oynanıyor. Kapanış yazısı Jung’un 2015’ten önce şartlı tahliye alamayacağını ve kızının onu hiç ziyaret etmediğini söylüyor; Jung 2 Haziran 2014’te tahliye edildi. Filmi tanıtmak için barlarda ve spor karşılaşmalarında küçük aynalar dağıtılmış, bu da tepki toplamıştı. Kimin için: Anlatıcının kendi efsanesini kurduğunu bilerek izlemeyi ve ağırlığın suçta değil babada olmasını sorun etmeyen izleyici için. Kimin için değil: Kaçakçılığın nasıl işlediğine dair belgeli bir anlatım bekleyen izleyici için.