Café Lumière

Yoko Tokyo'da yaşıyor, Taivanlı besteci Jiang Wen-ye üzerine araştırma yapıyor ve hamile olduğunu ailesine söylemek zorunda. Evlenmeyi düşünmüyor. Bunun etrafında büyük bir kriz yaşanmıyor; anne babası suskun kalıyor, hayat aynı hızda devam ediyor ve film o suskunluğu izliyor. Yapım Shochiku tarafından Ozu'nun doğumunun yüzüncü yılı için ısmarlandı ve Hou Hsiao-hsien işi beklenen biçimde yapmadı: Ozu'nun konularını, yani ailenin dağılışını ve gelenek ile yeni hayat arasındaki mesafeyi alıyor ama kendi kamerasıyla çekiyor. Trenler filmin bel kemiği; şehri birbirine bağlayan hatlar tekrar tekrar, uzun uzun görünüyor. Filmin en iyi sahnesi bir tren istasyonunda iki karakterin birbirini görmeden aynı kareye girmesi. Zorluğu şu: neredeyse hiçbir şey olmuyor, duygular söylenmiyor ve film hiçbir yere varmıyor. Kimin için: Ozu ve Hou izleyenler için. Kimin için değil: anlatı ve çözüm bekleyenler için.