Şangay'ın Çiçekleri (Flowers of Shanghai)

Şanghay'da geçen bir Çin filmi. Yıl 1880'ler. Şehrin İngiliz bölgesinde lüks genelevler var. Bu evlere çiçek evi deniyor. Kadınlar orada yaşıyor, müşteri kabul ediyor ve borçlanarak orada tutuluyor. Film hiç dışarı çıkmıyor. Bütün sahneler iç mekânda ve sokak bir kez bile görünmüyor. Bundan sonra anlatı birkaç hattı birden yürütüyor. Wang bir memur. Uzun süredir aynı kadına gidiyor ve şimdi başka bir eve gitmeye başladı. Crimson bunu öğreniyor. Kadın öfkeli değil; hesap yapıyor, çünkü mesele para. Bir başka evde Emerald kendini satın almak istiyor. Fiyat pazarlığı aylarca sürüyor. Jasmin genç ve yeni. Sisteme daha yeni girdi. Anlatı sahne sahne ilerliyor. Her sahne bir karartma ile başlıyor ve bir karartma ile bitiyor. Aradaki zaman gösterilmiyor. Kim ne zaman ne yaptı, izleyici konuşmalardan çıkarıyor. Anlatının ilgilendiği yer aşk değil sözleşme: filmin fikri, bu evlerdeki her ilişkinin bir borç, bir mülk ve bir ödeme meselesi olması ve duygunun bunun içine sıkışması. Sahneler uzun tek planlar. Kamera yavaşça sağa sola kayıyor ve neredeyse hiç kesme yok. Işık tümüyle yağ lambası. Odalar sarı, dumanlı ve hep alacakaranlık. Oyuncular Şanghay lehçesiyle konuşuyor; bazıları bu dili bilmiyordu ve fonetik olarak çalıştı. Kaynak Han Bangqing'in on dokuzuncu yüzyıl romanı; kitabı Eileen Chang modern Çinceye çevirmişti. Müzik tekrar eden birkaç ezgiden ibaret. Kadroda Tony Leung Chiu-wai, Michiko Hada, Carina Lau ve Jack Kao var. Yönetmen Hou Hsiao-hsien. Kimin için: yavaş sinemayı ve biçimsel katılığı sevenler. Kimin için değil: olay arayanlar; anlatı neredeyse tümüyle konuşma ve karakterleri ayırt etmek başta zor.