Chained for Life

Terk edilmiş bir hastanede bir film çekiliyor. Avrupalı bir yönetmenin İngilizce ilk filmi ve konusu bir tür sanat korkusu. Başrolde tanınmış bir oyuncu var: Mabel. Karşısında Rosenthal oynuyor; yüzünde ağır bir şekil bozukluğu olan, sakin ve nazik bir adam. Sette diğer roller de bedenleri farklı olan oyunculara verilmiş. Mabel yakınlık kurmaya çalışıyor ve her denemesi biraz daha yanlış oluyor. Aaron Schimberg yazdı ve yönetti. Mabel'ı Jess Weixler, Rosenthal'ı Adam Pearson oynuyor; kadroda Stephen Plunkett, Charlie Korsmo ve Sari Lennick var. Filmin konusu sinemanın kendisi. Anlatı sürekli set ile film arasında geçiş yapıyor ve hangi sahnenin çekim hangisinin gerçek olduğu bilerek belirsiz bırakılıyor. Meselesi temsil. Sinemanın yüz yıldır farklı bedenleri nasıl kullandığı, korku türünün buna dayanması ve iyi niyetli olmanın da bir sömürü biçimi olabilmesi doğrudan konu ediliyor. Adam Pearson gerçek hayatta nörofibromatozis hastası bir oyuncu ve daha önce Under the Skin filminde oynamıştı; Schimberg ile sonradan A Different Man filminde de çalıştı. Ton kuru komedi ile rahatsızlık arasında; film hiçbir yerde duygusal bir çözüm sunmuyor. Başlık 1952 tarihli, gerçek yapışık ikizlerin oynadığı bir filme gönderme. Kimin için: sinema hakkında sinemayı ve temsil tartışmasını izleyenler. Kimin için değil: anlatı bilerek dağınık, tempo yavaş ve film seyirciyi rahat bırakmıyor.