Beethoven'ı Anlamak (Copying Beethoven)

1824'te Viyana'da geçen bir film. Beethoven bir senfoniyi bitirmek üzere. Prömiyer tarihi belli ve orkestra partileri hâlâ temize çekilmemiş. Bir kopyacıya ihtiyaç var. Yayıncı birini yolluyor. Gelen kişi bir kadın. Anna konservatuvarda öğrenci ve besteci olmak istiyor. Beethoven kabul etmiyor. Sonra kadının notalarındaki bir hatayı düzelttiğini görüyor ve fikri değişiyor. Bundan sonra film bir çalışma anlatısı. Not defterleri, temiz kopya, provalar ve bitmeyen düzeltmeler. Adam duymuyor. Yıllardır sağır ve prova salonunda ne olup bittiğini takip edemiyor. Prömiyer sahnesi filmin merkezi. Beethoven orkestrayı yönetmek istiyor ve bunu yapamayacağı belli. Çözüm şu: Anna orkestra çukurunda, onun görüş alanında duruyor ve tempoyu ona veriyor. Adam kadını izleyerek yönetiyor. Sahne uzun tutulmuş ve neredeyse kesintisiz. Anlatının ilgilendiği yer deha değil aracılık: filmin fikri müziğin adamın kafasından salona nasıl geçtiği ve bunu kimin taşıdığı. Anna kurmaca. Böyle bir kopyacı hiç var olmadı ve film onu tümüyle uyduruyor; bu, yapımın en çok eleştirilen yanı. Beethoven sevimli çizilmiyor. Kaba, pis, bencil ve etrafındaki herkese kötü davranıyor. Son bölüm başka bir esere geçiyor. Adam geç dönem yaylı çalgı dörtlülerini yazıyor ve kimse onu anlamıyor. Kadroda Ed Harris, Diane Kruger, Matthew Goode ve Ralph Riach var. Yönetmen Agnieszka Holland. Kimin için: klasik müzik ve besteci filmlerini sevenler. Kimin için değil: tarihsel doğruluk bekleyenler; merkezdeki karakter uydurma ve anlatı bunu bir gerçek gibi sunuyor.