Glass

M. Night Shyamalan filmi kendi parasıyla, yirmi milyon dolarla çekti ve bu rakam filmin biçimini doğrudan belirliyor. Beklenen büyük çatışma bir şehirde değil bir otoparkta geçiyor, çünkü ötekini ödeyecek bütçe hiç var olmadı. Ölçek bekleyen izleyici bunu ihanet olarak okuyor; bilerek girense antiklimaksı filmin tezi olarak okuyabiliyor. Filmin var olma sebebi de olağandışı. İki önceki filmin hakları iki ayrı stüdyoda duruyordu; Bruce Willis ile Samuel L. Jackson’ın canlandırdığı karakterleri kullanma iznini alabilmek için dağıtım bölüştürüldü, bu yüzden aynı film Kuzey Amerika’da bir şirketten, dünyanın geri kalanında başka bir şirketten çıktı. Çocukluk geri dönüşlerinin sırrı da buradan geliyor: sahneler yeniden çekilmedi ya da sayısal gençleştirmeyle üretilmedi, 2000 yapımı filmden artakalan ve o zaman kullanılmayan görüntüler kurguya yerleştirildi. Yani ekranda gerçekten on dokuz yıl öncesinin çekimi var. James McAvoy yirmi dört kişilikten yirmi birini kamera önünde oynadı; geçişler kesme ile değil planın içinde oluyor ve filmin asıl ustalığı, olay örgüsü hayal kırıklığı yaratsa bile burada duruyor. Çekim Philadelphia’da otuz dokuz güne planlanmıştı; kapalı bölümler için Pennsylvania’da terk edilmiş bir devlet hastanesi kullanıldı. Açılış hafta sonunda dört günde 46,5 milyon dolar toplandı ve toplam 247 milyon dolara ulaşıldı, yani düşük bütçeli bir deney ticari olarak fazlasıyla karşılığını verdi.