Going in Style

Üç yaşlı adam aynı dairede yaşıyor. Günleri parkta bankta oturarak geçiyor, emekli maaşları yetmiyor ve kimse onları aramıyor. Joe bir gün bir fikir ortaya atıyor: banka soymak. Yakalanırlarsa hapse girecekler, ki bu da bir tür yer ve yemek demek. Soygunu maskeyle ve gerçek silahlarla yapıyorlar. Anlatının ilgilendiği yer soygun değil, para sorunundan çok can sıkıntısı ve görünmezlik. Adamlar zengin olmak istemiyor; bir şey olmasını istiyor. Soygundan sonraki bölüm bu yüzden komedi olmaktan çıkıyor ve film ikinci yarısında belirgin biçimde ağırlaşıyor. Biçim sakin ve gösterişsiz. Soygun sahnesi gerilim olarak kurulmamış; kamera adamların yavaşlığını olduğu gibi kaydediyor ve sahnedeki tuhaflık buradan geliyor. Yapım Martin Brest'in stüdyoyla çektiği ilk film; yönetmen sonraki yıllarda Beverly Hills Cop ve Midnight Run gibi işlerle tanındı. George Burns o dönemde seksenlerindeydi ve Lee Strasberg, oyunculuk öğretmeni olarak tanınan biriydi; kamera önünde nadiren göründü. Art Carney üçüncü adamı oynuyor. Yapım 2017'de yeniden çekildi. Kimin için: yetmişlerin sonundaki karakter komedilerini ve yaşlılık üzerine dürüst filmleri sevenler. Kimin için değil: hafif bir soygun komedisi bekleyenler; film ikinci yarıda gerçekten hüzünlü.