Hôtel du Nord

Paris'te bir kanal kenarında geçen bir film. Otel küçük. Saint-Martin kanalının karşısında ve müşterileri sabit; işçiler, kiracılar, geçiciler. Otelin sahipleri de orada yaşıyor. Bir ilk komünyon yemeği veriliyor. Aynı gün bir çift otele geliyor. Pierre ve Renée genç. Bir oda tutuyorlar. Amaçları belli. Birlikte ölecekler. Pierre kızı vuruyor. Sonra kendini vuramıyor ve kaçıyor. Renée ölmüyor. Bundan sonra film otelde geçiyor. Kadın iyileşiyor ve orada çalışmaya başlıyor. Otelde bir çift daha var. Edmond ve Raymonde birlikte yaşıyor; adam bir geçmişten kaçıyor ve kadın bunu biliyor. Edmond, Renée ile ilgileniyor. Pierre hapiste. Kendini teslim etti. Anlatı dört kişi arasında dolaşıyor ve hiçbirine tam olarak yerleşmiyor. Etraftaki insanlar da anlatının içinde. Bir gemici, bir kapıcı, bir kaçak, iki kadın ve otelin sahipleri. Anlatının ilgilendiği yer aşk değil yer: filmin fikri, bu insanların hepsinin bir yere sıkışmış olması ve otelden çıkmanın onlar için bir seçenek olmaması. Kanal, köprü, sokak ve rıhtım anlatının kendisi. Ünlü bir replik var. Raymonde bir tartışma sırasında "atmosfer" kelimesini bağırıyor ve o replik Fransa'da bir deyim haline geldi; sahneyi Arletty oynuyor. Dekor gerçek değil. Kanal ve otel Billancourt stüdyolarında gerçek boyutta yeniden inşa edildi; tasarım Alexandre Trauner'a ait. Bu tercih dönemin Fransız sinemasının bir imzası ve filmin görünümünü kuruyor. Kaynak Eugène Dabit'in romanı. Kadroda Annabella, Jean-Pierre Aumont, Louis Jouvet, Arletty ve Bernard Blier var. Yönetmen Marcel Carné. Kimin için: otuzlar Fransız sinemasını ve şiirsel gerçekçiliği sevenler. Kimin için değil: sıkı olay örgüsü arayanlar; anlatı dağılıyor ve merkezdeki çift bir noktadan sonra geri planda kalıyor.