Jackie

Jackie (2016) suikasttan sonraki dört günü Jacqueline Kennedy'nin gözünden anlatıyor. Film bir röportajla çerçeveleniyor. Bir gazeteci Hyannis Port'a geliyor ve Jackie ona anlatıyor. Ama görüşmenin kuralını baştan koyuyor: neyin yayımlanacağına kendisi karar verecek. Röportaj boyunca söylediği bazı şeyleri geri alıyor ve gazeteci not düşmüyor. O röportaj gerçek. Suikasttan bir hafta sonra Theodore H. White ile yapıldı ve Life dergisinde yayımlandı. Jackie o görüşmede kocasının döneminden Camelot diye söz etti ve o kelime Kennedy başkanlığının kalıcı adı oldu. Metnin son halini kendisi denetledi. Filmin asıl konusu bu: bir kadın, kocasının nasıl hatırlanacağına dair bir anlatı kuruyor ve bunu yasının ortasında yapıyor. Cenaze töreninin biçimi de aynı meselenin parçası. Jackie yürüyerek gidilen bir tören istiyor; güvenlik karşı çıkıyor, o ısrar ediyor çünkü görüntünün nasıl kalacağını biliyor. Ara sahnelerde Beyaz Saray'ın televizyon turu var; Jackie 1962'de gerçekten böyle bir program yaptı ve film o kayıtları yeniden canlandırıyor. Pablo Larraín yönetti; Şilili ve bu ilk İngilizce filmi. Natalie Portman en iyi kadın oyuncu dalında Oscar'a aday oldu. Mica Levi'nin müziği tonal değil ve filmin en rahatsız edici unsuru; o da Oscar'a aday oldu. Suikast sahnesi filmin sonlarında ve doğrudan gösteriliyor. Stéphane Fontaine 16mm çekti; görüntü döneme ait arşivle karışabiliyor. 100 dakika. Kimin için: biyografi dramları, tarih, oyunculuk. Kimin için değil: anlatı bilerek parçalı ve suikast sahnesi grafik.