Joe

New York'ta geçen bir film. Bill reklam yöneticisi. Varlıklı, düzenli ve kızı uyuşturucu kullanan bir adamla yaşıyor. Kızı hastaneye kaldırılıyor. Bill o daireye gidiyor. Bir tartışma çıkıyor ve adam ölüyor. Sonra bir bara giriyor. Barda Joe var. Fabrika işçisi; içiyor, konuşuyor ve konuşurken nefret ettiği herkesi sayıyor: hippiler, siyahlar, gençler, komünistler. Kimseyi tanımıyor ama hepsinden nefret ediyor. Bill ağzından bir cümle kaçırıyor. Joe bunu duyuyor ve inanmıyor; sonra gazeteyi okuyunca inanıyor ve adamı arıyor. Bundan sonra film tuhaf bir dostluğu anlatıyor. İki adam farklı sınıflardan ve aralarında hiçbir ortaklık yok; olan tek şey bir suç ve Joe bundan gurur duyuyor. Anlatının ilgilendiği yer cinayet değil öfke: film Amerika'da yetmişlerin başındaki kuşak ve sınıf gerilimini doğrudan konu ediyor ve iki tarafı da güzel göstermiyor. Son bölüm bir eve baskınla bitiyor ve finali sert. Joe'yu Peter Boyle oynuyor. Kadroda Dennis Patrick ve ilk filminde Susan Sarandon var. Yönetmen John G. Avildsen. Yapım düşük bütçeliydi ve beklenmedik bir gişe başarısı kazandı; gösterimlerde bazı seyircilerin karakteri alkışlaması tartışma yarattı ve Boyle rolün etkisinden rahatsız olduğunu söyledi. Kimin için: yetmişlerin sert Amerikan sinemasını ve dönem tartışmalarını merak edenler. Kimin için değil: hoşgörülü bir dil arayanlar; karakterin konuşmaları baştan sona ırkçı ve film bunu düzeltmeden aktarıyor.