L'Amour à mort (Love Unto Death)

Fransa'da bir taşra kasabasında geçen bir film. Simon arkeolog. Elise ile birlikte yaşıyor. Bir gün evde yere yığılıyor. Doktor geliyor, ölümünü tespit ediyor ve Elise'e haber veriyor. Sonra adam kalkıyor. Doktor kararsız. Belki yanıldı, belki adam ölmedi. Simon başka bir şey söylüyor. Öldüğünü ve geri geldiğini biliyor. Bundan sonra film bir sonrası anlatısı. Adam yaşamaya devam ediyor ama artık aynı kişi değil. Bir sükûnet gelmiş. Simon ölümden korkmuyor ve buna dair bir şey anlatmıyor. Elise bunu kabul edemiyor. Adam ona ulaşamadığı bir yere gitti ve kadın peşinden gitmek istiyor. Bir de bir çift var. Jérôme ve Judith rahip; Protestan bir kilisede çalışıyorlar ve dört kişi eski dostlar. İki rahip inanç üzerinden konuşuyor. Bir mucize mi, bir hata mı, bir sınav mı. Simon'un cevabı yok ve olmasını da istemiyor. Anlatının ilgilendiği yer ölüm değil kalan kişi: filmin fikri, ölen kişinin bir cevaba ulaşması ve geride kalanın hiçbir cevaba ulaşamaması. Elise bir karar veriyor. Anlatı bunu bir çözüm olarak sunmuyor. Biçim çok tuhaf. Sahneler arasında siyah bir ekran var ve üzerinde beyaz parçacıklar düşüyor; bu araya girme film boyunca defalarca tekrarlanıyor. Müzik Hans Werner Henze'ye ait ve bu geçişlerde çalıyor. Kesmeler değil bu geçişler zamanı taşıyor. Konuşma çok. Anlatı neredeyse tümüyle dört kişinin konuşmasından oluşuyor. Kaynak Jean Gruault'nun senaryosu; Alain Resnais ile birkaç filmde çalıştılar. Kadroda Sabine Azéma, Pierre Arditi, Fanny Ardant ve André Dussollier var. Yönetmen Alain Resnais. Kimin için: biçimsel deneyleri ve felsefi konuşma filmlerini sevenler. Kimin için değil: hikâye arayanlar; anlatının olayı ilk on dakikada bitiyor ve kalan süre tümüyle tartışma.