Vous n'avez encore rien vu (You Ain't Seen Nothin' Yet)

Bir cenaze davetiyle başlayan bir film. Bir oyun yazarı ölmüş. Yakınları aranıyor ve hepsine aynı çağrı gidiyor: evine gelin. Gelenler oyuncular. Hepsi yıllar içinde aynı oyunu sahnelemiş, aynı rolleri oynamış kişiler. Ev büyük ve garip. Cam duvarlar, uzun koridorlar ve bir salon; ölen adam bir video bırakmış. Videoda bir istek var. Genç bir topluluk aynı oyunu yeniden sahnelemiş ve yazar oyuncuların bu kaydı izleyip karar vermesini istiyor. Kayıt oynatılıyor. Bundan sonra film tuhaf bir yere gidiyor. Salondaki oyuncular ekrandaki replikleri söylemeye başlıyor; önce kendi kendilerine, sonra birbirlerine. Sahne salondan çıkıyor. Arkalarındaki duvarlar dekora dönüşüyor, bir tren istasyonu, bir bar ve bir otel odası beliriyor. Aynı rolü iki oyuncu birden oynuyor. Bazı sahnelerde genç kayıt, yaşlı oyuncular ve stüdyo dekoru üst üste biniyor. Anlatının ilgilendiği yer ölüm değil devir: film bir metnin oyuncudan oyuncuya nasıl geçtiğini ve kimsenin ona gerçekten sahip olamadığını gösteriyor. Oynanan metin Orpheus efsanesinin bir uyarlaması. Geriye bakmak yasağı hem oyunun hem filmin kuralı. Kadro Fransız sinemasının tanınmış isimlerinden kurulu ve oyuncular kendi adlarıyla oynuyor. Son bölümde bir çevirme var. Anlatı ölümün gerçekten olup olmadığını sorguya açıyor. Bu, Alain Resnais'nin geç dönem filmlerinden biri ve yönetmenin biçim oyunlarını sürdürdüğü işlerden. Kadroda Lambert Wilson, Mathieu Amalric, Michel Piccoli, Sabine Azéma ve Pierre Arditi var. Kimin için: biçimsel deneyleri ve tiyatro üzerine filmleri sevenler. Kimin için değil: takip kolaylığı arayanlar; kim kimdir sürekli değişiyor ve anlatı hiçbir noktada seyirciye yardım etmiyor.