Man Push Cart

Ramin Bahrani'nin ilk filmi, Manhattan'da el arabasıyla kahve ve simit satan Pakistanlı bir göçmeni izliyor. Ahmad Razvi'nin oynadığı Ahmad her sabah karanlıkta ağır arabasını sokaklarda çekiyor, aynı köşeye kuruyor, satıyor ve akşam geri çekiyor. Ertesi gün aynısı. Bahrani ilhamını Camus'nün Sisifos Söyleni'nden aldığını söyledi: taşı tepeye iten, taşın geri yuvarlandığını gören ve yeniden iten adam. Filmin bütün biçimi bu döngüye göre kurulu; dramatik yükseliş yok, çözüm yok, sadece tekrar var. Ahmad'ın Pakistan'da tanınmış bir rock şarkıcısı olduğu bilgisi filme ağırlığını veriyor. Karısı ölmüş, oğlunu görmesine izin verilmiyor ve geçmişi ona ancak birileri onu tanıdığında hatırlatılıyor. Film Eylül 2005'te Venedik'te gösterildi, Amerika'da 16 Ekim 2006'da vizyona girdi ve Amerikan bağımsız sinemasında yeni gerçekçiliğin dönüşünü işaret eden yapımlardan sayıldı. Kimin için: yavaş, gözleme dayalı gerçekçi sinemayı ve göçmen hikâyelerini sevenler. Kimin için değil: olay örgüsü ya da duygusal doruk bekleyenler; film bunu bilerek vermiyor.