Mo' Better Blues

Bleek New York'ta caz trompetçisi. Kendi grubunu yönetiyor, saksafoncusuyla sürekli çekişiyor, iki kadınla aynı anda görüşüyor ve kimseye tam olarak yer açmıyor. Müzik onun için her şeyin önünde ve film bunun bedelini gösteriyor. Spike Lee filmi caz sahnelerine gerçek bir müzikal ağırlık vererek çekiyor: performansları Branford Marsalis dörtlüsü çalıyor, trompette Terence Blanchard var ve sahne bölümleri uzun uzun gösteriliyor. Denzel Washington'ın parmakları ile duyulan ses arasındaki uyum bu yüzden inandırıcı. Filmin en çok tartışılan yanı ise müzik değil: kulübü işleten iki Yahudi kardeşin çizilme biçimi gösterime girdiğinde ağır eleştiri aldı ve Yahudi kuruluşları filmi açıkça suçladı. Lee kendini savundu ama tartışma yıllarca sürdü ve bugün de filmin adı anıldığında ilk konulardan biri. Kusuru şu: kadın karakterler dar yazılmış ve final fazla düzgün toparlanıyor. Kimin için: caz ve Spike Lee sinemasını sevenler için. Kimin için değil: söz konusu tasvir yüzünden filmi ayrı değerlendirenler için.