En Sevdiğim Komşularım (My Neighbors the Yamadas)

Yamada ailesinin gündelik hayatı. Büyük hikâye yok; sabah kavgaları, kaybolan kızlar, televizyon karşısında uyuklayan baba, motosikletli gençler ve markette unutulan çocuk. Film bunları kısa bölümler hâlinde art arda diziyor. Isao Takahata yazdı ve yönetti. Yapım Studio Ghibli imzalı ama stüdyonun alışılmış fantastik anlatılarından tümüyle ayrı duruyor. Görsel yöntem filmin kendisi kadar önemli. Elle çizilmiş kâğıt eskizler bilgisayara tarandı ve renklendirme dijital olarak yapıldı. Film tümüyle dijital diye tanıtıldı; oysa yalnızca renklendirme aşaması bilgisayarda yürütüldü. Sonuç sulu boya ve gazete karikatürü arası, boş alanı bol bir görüntü. Gişe beklentiyi karşılamadı: 2 milyar yenlik bütçeye karşı 1,56 milyar yen. Ghibli filmleri arasında düşük kaldı. Eleştiriler ise olumluydu; bir değerlendirme filmi zeki, oyuncu ve bakması güzel buldu, bir diğeri gündelik yorgunluğa sakinlik sunduğunu yazdı. Bu, Ghibli'nin sinemada Toho ya da Toei yerine Shochiku tarafından dağıtılan tek filmi. Kimin için: Ghibli'nin dışına çıkan animasyonları ve gündelik hayat komedisini sevenler. Kimin için değil: hikâye bekleyenler; film bilerek hiçbir yere gitmiyor ve bazı seyirci için bu bir buçuk saat çok uzun.