Göz (Oculus)

Oculus (2014) bir aynanın etrafında geçiyor ve aynanın yaptığı şey öldürmek değil, algıyı bozmak. On yıl önce bir aile bu aynayı eve almış. Baba akıl sağlığını kaybetmiş, anneyi ve sonra kendini öldürmüş; oğul Tim babayı vurmuş ve akıl hastanesine yatırılmış. Kız kardeş Kaylie ise gördüğü şeyin gerçek olduğunda ısrarcı. Tim yetişkin olarak taburcu ediliyor ve iyileştiğine ikna edilmiş durumda: olanlar bir travmaydı ve açıklaması var. Kaylie ise aynayı bulmuş ve bir plan kurmuş. Aynayı bir eve kuruyor, kameralar yerleştiriyor, zamanlayıcılar ayarlıyor, yiyecek ve su hazırlıyor ve aynanın gerçek olduğunu kayda geçirmeyi planlıyor. Filmin fikri şu: ayna gördüğünüzü değiştiriyor. Kaylie su içtiğini sanıyor, elinde bir ampul var. Kamerayı kontrol ediyor, kamera da yalan söylüyor. Yani kanıt toplamak imkânsız çünkü kanıt aracı da etki altında. Anlatı iki zamanda birden ilerliyor: çocukluk ve bugün. İlerledikçe iki zaman aynı odada kesişmeye başlıyor ve hangi dönemde olduğunuz belirsizleşiyor. Mike Flanagan yönetti ve kendi kısa filminden uzattı. Karen Gillan ve Brenton Thwaites oynuyor. Korku yöntemi ani ses değil, güvensizlik; film ne gördüğünüzden emin olmanızı engelliyor. Düşük bütçeyle çekildi ve iyi iş yaptı. 104 dakika. Kimin için: psikolojik korku, akıllı kurgu, Flanagan. Kimin için değil: bazı sahneler grafik ve iki zamanlı yapı yorucu olabilir.