Place de la République

Malle'in en basit ve en riskli fikri: kamerayı Paris'te République Meydanı'na kurmak ve oradan geçen insanları durdurup konuşmak. Ekip iki haftadan biraz fazla bir süre aynı meydanda kaldı. Kimse seçilmedi, kimse hazırlanmadı; Malle insanlara yaklaşıp konuşmayı kabul edip etmediklerini sordu. Çoğu reddetti ve film bu reddetmeleri de içeride bıraktı. Kamerayı görüp yolunu değiştiren, elini kaldıran, kızan insanlar filmin parçası. Konuşanlar iş, kira, evlilik, yalnızlık ve göç hakkında konuşuyor. Kimse temsil edilmiyor; kimse örnek değil. Filmin asıl konusu Paris değil, çekmenin kendisi: yabancı birine kamera doğrultmanın ne demek olduğu ve insanın kamera karşısında ne kadar hızlı rol yapmaya başladığı. Kimin için: doğrudan sinemayı, sokak röportajını ve belgeselin etiğini merak eden izleyici. Kimin için değil: yapı arayan izleyici. Filmin bir hikâyesi, ilerleyişi ve sonucu yoktur; sadece meydan ve insanlar vardır.