İdam Sehpası (Elevator to the Gallows)

Bir kadın ve sevgilisi kadının kocasını öldürüyor, ardından adam kanıt almak için binaya dönünce asansörde mahsur kalıyor. Mesai bitmiş, elektrik kesilmiş, gece başlıyor. Kadın ise Paris sokaklarında onu bekleyerek yürüyor. Louis Malle'in ilk uzun metrajı ve Fransız Yeni Dalgası'nın habercilerinden. Filmin müziği kendi başına bir olay. Miles Davis filmi kısaca izledikten sonra 4 Aralık 1957'de tek bir dört saatlik seansta, doğaçlama olarak bütün partisyonu kaydetti. Akor dizileri yerine modlarla çalıştı ve bu yaklaşım hem cazı hem film müziğini etkiledi. Görüntü Henri Decae'nin. Jeanne Moreau'nun sokakta yalnızca vitrin ve sokak lambalarının ışığıyla çekilen sahneleri o dönem için radikaldi; kalın makyaj yerine doğal ışık kullanılması bir kadına bakmanın yeni bir yolu olarak değerlendirildi. Rotten Tomatoes'da yüzde 93, Metacritic 94. Kimin için: kara filmi ve caz müziği aynı anda sevenler; Moreau'nun yürüdüğü sahneler tek başına yeter. Kimin için değil: sıkı kurulmuş bir polisiye bekleyenler; olay örgüsündeki bazı tesadüfler bugünden bakınca fazla kolay duruyor.