RoboCop

Paul Verhoeven’in 1987 tarihli filminin geçtiği yer Detroit ama görüntüsü Dallas. OCP’nin dış cephesi Dallas Belediye Binası; finalin geçtiği yer Pittsburgh’da terk edilmiş bir çelik fabrikası. Verhoeven o fabrikayı görünce sahneyi değiştirdiğini söylüyor: duvarlar ona kale duvarı gibi görünmüş, suyun üstünde yürüme planı senaryoda yokmuş, mekân vermiş. Yönetmen filmi açıkça bir İsa hikâyesi diye tarif ediyor; ortada öldürülüp geri dönen ve sonunda suyun üstünde yürüyen bir kahraman. Bunu bilmek finalin neden bu kadar sakin çekildiğini açıklar. Takım Rob Bottin’in işi ve yaklaşık on bir kilo. Peter Weller dört ay boyunca mim eğitmeni Moni Yakim ile çalışıp takıma özgü bir hareket dili kurdu. ED-209 tek bir yöntemle yapılmadı: Phil Tippett hem kuklacılarla oynatılan yaklaşık iki metrelik bir maket hem de durdurmalı çekim için küçük bir model üretti. Film MPAA’dan önce X aldı ve stüdyo R alana kadar defalarca yeniden gönderdi; kaç kez olduğu kaynaklarda tutmuyor. Yapımcı Jon Davison kesmelerin şiddeti gerçekçileştirdiğini, bunun da bazı izleyiciyi daha çok rahatsız ettiğini söylüyor. Kimin için: Vizyon kurgusunun MPAA için kısaltılmış hali olduğunu bilerek, sansürsüz sürümde Murphy’nin öldürülme sahnesine geri konan yakın planları arayan izleyici için. Kimin için değil: ED-209’un durdurmalı çekimden gelen hantal yürüyüşünü teknik eksiklik sayacak izleyici için.