Gerçeğe Çağrı (Total Recall)

Paul Verhoeven’in 1990 tarihli filmi, hafızasına Mars tatili anısı yazdırmak isteyen işçi Quaid’in işlem sırasında başka bir kimliğe çarpmasıyla başlıyor. Bütün belirsizlik tek bir sahneye yaslanmış. Otel odasında Doktor Edgemar, Quaid’e hâlâ koltukta yattığını ve yaşadığı her şeyin satın alınmış bir kurgu olduğunu söyler; Quaid adamın alnındaki ter damlasını kanıt sayıp onu vurur. Verhoeven senaryoya bu sahneyi okuduğu için imza attı. Sahneyi blöf sayarsanız geri kalanı düz bir aksiyon olur, ciddiye alırsanız her şey satın alınmış bir hayale döner; film taraf tutmaz. Proje Verhoeven’e gelene kadar on altı yıl ve kırk taslak dolaştı. David Cronenberg on iki taslak yazdı; o Philip K. Dick’e sadık kalmak isterken yapımcılar Mars’ta geçen bir Kutsal Hazine Avcıları istedi, Cronenberg ayrılıp Sinek’i çekti. Çekimler Meksika’da, Churubusco stüdyolarında kurulan kırk beş dekorda yapıldı. Efektlerin hepsi elde yapılmadı. Mutant Kuato için Marshall Bell’in üzerine kurulan düzeneği on beş kuklacı aynı anda oynattı; röntgen tarayıcı sahnesindeki iskelet ise bilgisayarda üretildi ve denenen hareket yakalama net çıkmayınca animasyon elle yapıldı. Film 63. Akademi Ödülleri’nde görsel efekt dalında özel başarı ödülü aldı; o yıl yarışmalı bir görsel efekt kategorisi düzenlenmedi. Kimin için: Filmin gerçeklik sorusunu tek bir otel odası sahnesine ve bir ter damlasına yaslamasını kusur değil tercih sayan kişi için. Kimin için değil: Rob Bottin’in dört ayrı mekanik kafayla kurduğu, gözlerin yuvasından kaydığı final basınç sahnesine dayanamayacak kişi için.