Beşinci Güç (The Fifth Element)

Besson hikâyeyi on altı yaşındayken yazmaya başlamış, 1991’e geldiğinde elinde dört yüz sayfalık bir taslak vardı; aynı yıl çizgi roman ustaları Jean Giraud ile Jean-Claude Mézières’i dünyayı tasarlamaları için işe aldı. Ortaya çıkan şey bir senaryodan çok eskiz defteri gibi ilerliyor: kıyamet mitolojisi daha açılışta tek bir anlatım sahnesiyle kapatılıyor, kalan süre mimariye, hava trafiğine ve kumaşa gidiyor. Jean Paul Gaultier yalnızca Fhloston Paradise bölümü için dokuz yüz kostüm dikti. İzleyici açısından pazarlığın tamamı bu. Olayın nedenini merak eden biri cevabını erken alıyor ve filmin konuyu bir daha açmadığını görüyor. İkinci kırılma Chris Tucker’ın girişinde yaşanıyor. Ruby Rhod rolü aslında Prince için yazılmıştı, turne takvimi tutmayınca Tucker seçildi; onun sahneye çıktığı andan sonra sesin ve temponun düzeyi o kadar yükseliyor ki sakin ilk saatle çığlıklı ikinci saat neredeyse aynı filme ait durmuyor. Doksan milyon dolarlık bütçesiyle o güne dek çekilmiş en pahalı Avrupa yapımıydı; Pinewood’da yedi platoya yayıldı ve açılıştaki Mısır sahneleri Mısır’da değil Moritanya’da çekildi. Kimin için: tasarımın anlatının önüne geçmesini sorun etmeyenler için. Donizetti’nin Lucia di Lammermoor aryasını tekno ile çarpıştıran Diva sahnesini, Inva Mula’nın notaları tek tek söyleyip dijital olarak birleştirdiğini bilerek izlemek o üç dakikayı değiştiriyor. Kimin için değil: geniş ölçekli uzay muharebesi bekleyen izleyici için değil, çünkü son yarım saat bir otel koridorunda ve bir konser sahnesinde geçiyor.