Le Dernier Combat (The Last Battle)

Luc Besson'un ilk uzun metrajı ve bir felaket sonrası dünyada geçiyor. Ortam kurumuş, şehirler yıkılmış ve insanlar konuşma yeteneğini kaybetmiş. Bir adam yıkıntılar arasında hayatta kalmaya çalışıyor, kendine küçük bir uçak yapıyor ve başka insanlarla karşılaşıyor. Kalan az sayıda kişi arasındaki mesele su, barınak ve kadın. Filmin ana kararı şu: neredeyse hiç diyalog yok. Tek istisna, iki karakterin geçici olarak konuşabilmelerini sağlayan bir gaz soluduğu sahnede söylenen selam. Bunun dışında bütün anlatı görüntü, ses ve beden diliyle taşınıyor. Film siyah beyaz ve geniş perde oranında çekildi. Besson filmi yirmi üçündeyken yaptı ve bütçe küçüktü; ilk hesaplanan rakamın birkaç katına çıktı ama yine de mütevazı kaldı. Jean Reno burada Besson ile ilk kez çalışıyor ve ikili sonraki dört filmde daha bir araya geldi. Sessiz anlatımı, distopyayı ve ilk film enerjisini sevenler için önemli bir başlangıç noktası. Diyalog ve açıklama bekleyen izleyici için ise film hiçbir şeyi sözle anlatmıyor; anlamı izleyicinin kendisi kurmak zorunda.