Roma

Fellini'nin Roma'sı bir hikâye anlatmıyor. Anlatı boyunca gelişen tek karakter şehrin kendisi. İki sahne filmi özetliyor. Birincisi bir kardinal için düzenlenen dini moda gösterisi: rahip cübbeleri, patenli rahibeler ve ışıklı tacyla ilerleyen bir geçit. İkincisi metro kazısı; ekip yeraltında antik Roma fresklerine ulaşıyor ve resimler havayla temas edince gözlerinin önünde soluyor. Fellini'nin bütün meselesi o iki dakikada. Anna Magnani filmin sonunda görünüyor; çekim sırasında ekip ona sokakta rastladı. Bu, Magnani'nin son sinema görünüşlerinden biri oldu. Mart 1972'de İtalya'da vizyona girdi, Cannes'da gösterildi ve Teknik Büyük Ödül'ü aldı. İtalya Oscar için gönderdi ama aday gösterilmedi. Rotten Tomatoes'da yüzde 67. Roger Ebert filmin tek bir karakter yerine bir şehri kahraman yapan bir anlatı kurduğunu yazdı. Kimin için: Fellini'nin geç dönemini ve biçimsel serbestliği sevenler. Kimin için değil: hikâye takip etmek isteyenler; film bilerek dağınık ve bazı bölümleri bağlantısız duruyor.