Rüzgarın Hatıraları

1943'te İstanbul'dan kaçan Ermeni ressam ve çevirmen Aram, Sovyetler Birliği'ne geçmek için Doğu Karadeniz'e gidiyor. Sınırdaki orman köyünde beklerken kış bastırıyor ve geçiş kapanıyor. Beklemek aylara yayılıyor. Anlatının ilgilendiği yer kaçış değil, beklemenin kendisi: Aram bir evde saklanıyor, ormanda yürüyor, çocukluğuna dair parçalar hatırlıyor ve gitmek istediği yerle geldiği yer arasında kalıyor. Film bir kovalamaca kurmuyor; zamanın nasıl geçmediğini gösteriyor. Biçim ağır ve doğa merkezli: uzun planlar, sisli orman, kar ve çok az diyalog. Ses tasarımı rüzgârı neredeyse bir karakter hâline getiriyor. Özcan Alper yönetti, senaryoyu Ahmet Büke ile yazdı. Sonbahar ve Gelecek Uzun Sürer'den tanıdığımız ilgi burada da sürüyor: siyasi geçmişin taşrada bıraktığı iz. Yapım Türkiye, Almanya, Fransa ve Gürcistan ortaklığıyla gerçekleşti. Onur Saylak Aram'ı, Sofia Khandamirova köydeki kadını oynuyor; Mustafa Uğurlu da kadroda. Kimin için: yavaş sinemayı, Karadeniz coğrafyasını ve tarihsel sürgün hikâyelerini sevenler. Kimin için değil: olay bekleyenler; film neredeyse olaysız ve karakterin geçmişini seyirciye açıkça anlatmıyor.