Same Time, Next Year

Doris ile George 1951'de bir sahil otelinde tanışıyor, birlikte bir gece geçiriyor ve ikisi de başkasıyla evli olduğu hâlde her yıl aynı hafta sonu aynı odada buluşmaya karar veriyor. Film bu buluşmaları yirmi altı yıl boyunca izliyor. Bernard Slade'in oyunundan uyarlandı ve tiyatro kökeni gizlenmiyor: neredeyse tamamı tek odada, iki oyuncuyla geçiyor. Filmin ustalığı geçen zamanı göstermesinde. Her bölümde saç, kilo, kıyafet ve dil değişiyor; Amerika da değişiyor ve iki karakter sırayla o değişimin kendi tarafına düşüyor. Bir yıl kadın feminist harekete katılmış, başka bir yıl adam muhafazakârlaşmış oluyor. Alan Alda ile Ellen Burstyn ikisi de gençlikten yaşlılığa uzanıyor ve Burstyn bu rolle Oscar'a aday gösterildi. Kusuru şu: aldatma meselesi neredeyse hiç sorgulanmıyor, eşler soyut kalıyor ve film bu rahatlığı fazla kolay kabulleniyor. Kimin için: oyunculuk ve diyalog izlemek isteyenler için. Kimin için değil: ahlaki hesap bekleyenler için.